Pech, pech en nog eens pech!

Deze maand was een typische maand dat ik mijzelf maar beter had kunnen inpakken met bubbeltjesplastic. Ook was er één bepaalde factor die mij behoorlijk wat stress gaf. Benieuwd wat deze kluns allemaal aan schade heeft opgelopen? Hier komt ‘ie…


Verplicht weer beginnen met school
De afgelopen tijd begon sowieso voor mij best stress-vol. Ik kreeg een mailtje van mijn school… eentje waar ik niet heel blij mee was!
Sinds dat ik gestopt ben met mijn opleiding, zo’n paar weken voor het tekenen van mijn diploma, ben ik ingeschreven als extraneus. Dit betekend dat je niet in een klas meer zit, maar wel ingeschreven bent op de opleiding. Ik kon deze opleiding hervatten wanneer ik wilde, maar vooral wanneer ik weer kon. Hier zat in principe geen tijdslimiet aan vast. Wel zou het zo zijn dat hoe langer ik wacht, hoe meer gemaakte toetsen misschien zouden verlopen, maar er was geen groot gevaar op de weg. Hier was ik helemaal blij mee!

Nou was daar opeens een mailtje in mijn inbox die zorgde voor enorm veel stress, direct na het openen. Mijn opleiding gaat vervangen worden door een andere opleiding, ik heb alleen aankomend schooljaar nog om mijn opleiding af te ronden, anders zullen al mijn resultaten en prestaties komen te vervallen. Oftewel: of dit jaar afmaken, of al die jaren voor niets….

Direct schoten de gedachtes door mijn hoofd. Hoe ga ik dit in hemelsnaam allemaal doen. Ik hoef niet veel meer te doen, absoluut niet. Maar wat ik moet doen is vrijwel onmogelijk voor mijn situatie. Theoretisch heb ik alles afgerond, alleen nu de praktijk nog. Ik moet lessen gaan geven, stage lopen, uren voor de klas staan, praktijkexamens afleggen; hoor je de stress al gaan in mijn hoofd? Hoe ik dit allemaal ga doen, vraag het mij niet, ik heb werkelijk waar geen idee. Ik weet alleen één ding zeker, ik ga het proberen want never-nooit-niet dat ik de afgelopen school-jaren ga weggooien en weer ga starten op MBO leerjaar 1. Onmogelijk, in mijn hoofd dan….

En toen kwam de kluns in mij naar boven
Ik ben zo’n iemand die altijd wel iets heeft aan het lichaam. Blaasontsteking, gekneusde teen, allergische reactie op stekende vliegen en ga zo maar door. Nou deze maand kon ik er ook wat van, ben je er klaar voor?
Het begon met een gezellige ontmoeting met de vensterbank. Ik had een erg goede dag, dus ik dacht laat ik eens het huisje van mijn vriend gaan schoonmaken.

Als klein kind heb ik al aardig vaak op de huisartsenpost gezeten met een gebroken neus, of iets anders aan mijn gezicht. Door mijn linkerarm kan ik namelijk mijzelf niet opvangen. Als je valt heb je de reactie om je op te vangen met beide armen, nou gaat dat bij mijn rechterarm zoals gepland maar vervolgens zak ik door mijn linkerarm waardoor ik met mijn hoofd ergens op beland. Zo ook nu. Mijn voorhoofd raakte met een harde knal de betonnen vensterbank en vrijwel direct was alles zwart. In de avond toch maar even de huisartsenpost gebeld, en de vele bijwerkingen waren van een zware hersenschudding, gezellig!

 

Tijd voor afwisseling
Na een week had ik zoiets, tijd voor afwisseling. Het ging gelukkig al beter met mijn hoofd. Er was een groot pakket kleding binnengekomen die ik natuurlijk direct wilde passen, dit deed ik. Tijdens het aantrekken van een jasje stootte ik mijn RECHTER-elleboog tegen het kozijn van mijn deur. Flink wat pijn ging door mijn elleboog en arm, maar ik had zoiets: dat gebeurt wel vaker. Ik ging door, maar merkte dat alles wel erg moeizaam ging en dat de pijn niet na een tijdje afzakte maar erger werd. Na heel wat uurtjes koelen hield ik het niet meer vol, ik had zo intens veel pijn! Jankend op bed zat ik met mijzelf in strijd of ik nou wel of niet naar de huisartsenpost ging, want ik heb altijd geleerd: daar ga je heen als je denkt dat je de nacht niet door gaat komen. Nou ik wist dat de nacht niet makkelijk ging worden, maar ik had ook niet het gevoel dat mijn arm/elleboog gebroken was.

Ik besloot de volgende dag naar de huisarts te gaan, en jawel: een scheurtje in mijn rechter elleboog. Samen maakten wij de beslissing geen gips te nemen, want dan zou mijn linkerarm alle taken moeten overnemen wat deze arm niet kan. Inmiddels gaat het gelukkig al een heel stuk beter, maar wat een pijn heb ik hier aan gehad!

 

Dat was zo ongeveer mijn afgelopen maand. Het was behoorlijk stil hier, maar dit waren dus de redenen… Op naar volgende maand! En oh, blijf Winging It in de gaten houden. Binnenkort een leuk interview met iemand die bekend is geworden door haar verhaal op Linda.tv! 

Advertenties

2 gedachtes over “Pech, pech en nog eens pech!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s