Welkom terug

Welkom terug…. Dat gaat er niet alleen over dat het even stil was hier, maar ook over dat het verrassend goed gaat met mij! Ik heb enorm aan mijzelf gewerkt en had even tijd voor mijzelf nodig, maar i’m back!

 

Zoals jullie konden lezen in mijn vorige post, ging het niet lekker met mij. Het ging verder bergafwaarts qua pijn en ik moest veel wachten. Dat was 16 mei, inmiddels is het 1 juli, en het gaat zoveel beter met mij! Mijn lichaam werkt nog niet helemaal mee, dat moet ik toegeven, maar psychisch gaat het zo enorm goed!

Opeens was er verschil
Langzaam aan begon ik te merken dat ik mij vrolijker en fijner voelde, ik verheugde mij enorm op dingen die er gingen gebeuren en ik kreeg zin om dingen te gaan doen. Ik wilde dit alleen niet aan de buitenwereld vertellen omdat ik bang was dat het puur een gedachte was, mensen dingen van mij gingen verwachten en ik daarna keihard zou instorten. Het moment dat ik besefte dat het beter met mij ging, was op het moment dat ik weer een afspraak had bij mijn psychiater. Ik had hem zo’n 6 weken niet gezien, en hij schrok hoe positief ik binnen kwam. Altijd kwam ik namelijk in de rolstoel naar de afdeling, aangezien dit best een eind lopen is, maar dit keer wilde ik eens lopen. Ik vertelde hoe de afgelopen weken waren verlopen en kreeg een mega schouderklopje van de psychiater, het gaat goed met mij!

Mening van anderen
Tot op het moment dat ik bij hem zat, was ik dus nog aan het twijfelen of het echt wel beter ging. Van de buitenwereld hoorde ik namelijk niet altijd positieve berichten en ik had het er vaak over met mijn ouders dat het proces zo langzaam verloopt aangezien we telkens moeten wachten op nieuwe hulp. Hierdoor ben ik mijzelf dit gaan wijsmaken en zag ik niet hoe goed het met mij gaat, in mijn kop dan. Ik stond helemaal niet stil, ik liep zelfs 6 stappen voor op de planning van de psychiater. Ik moet mij niet wijs laten maken wat de buitenwereld denkt, de oude Eline begint gewoon terug te komen in mijn hoofd, en wat ben ik daar blij om!

Lichaam
Tja, het lichaam werkt helaas nog niet mee, en stribbelt vaak tegen. Dit komt natuurlijk ook omdat ik meer ben gaan doen en langer wakker ben. Ik slik inmiddels naast de oxycodon ook paracetamol, dit wilde ik eerst niet doen omdat ik dan weer dichter bij het verhogen van de ocyxodon kwam. Maar nu ik meer doe en structuur krijg in mijn leven vind ik dat ik het er wel bij verdien, ik doe meer dus dan krijg ik meer pijn…logisch. De paracetamol helpt er verrassend goed bij en haalt de horror-momenten van de pijn af.

Ook is de psycholoog hier in Hardenberg in gang gezet. We moesten even wachten, maar dan heb je ook wat.. hoop ik! Afgelopen week kreeg ik het verlossende telefoontje dat ze mij willen helpen, dit was namelijk nog even de vraag aangezien het een groot complex verhaal is met verschillende achtergronden. Maaaaar, ik mag mij inschrijven en de wachttijd is kort! Zo blij!

Wat doe ik nu allemaal
Ik leef heel erg week per week, waar dit eerder dag per dag was. Ik plan alles om de vrije dagen van mijn vriend, Dennis, heen. Wanneer hij vrij is, zijn wij samen. Dit zijn de meest intensieve dagen, maar de leukste dagen van de week. Wanneer ik bij hem ben, ben ik de hele dag wakker. Jawel, de héle dag! Soms smokkel ik even en slaap ik terwijl Dennis eten kookt, maar wát een vooruitgang! Na de vrije dag(en) van Dennis moet ik flink rusten, wat logisch is. Meestal is hij 2-3 dagen vrij. De eerste twee dagen daarna ben ik dan meestal helemaal weer van de wereld en slaap ik tot een uur of 4 ’s middags. Op dagen dat ik dus alleen ben probeer ik veel beneden te zijn, bij de oppaskinderen van mijn moeder of zit ik lekker op mijn computer. Tussen 11 en 15 uur slaap ik meestal, ligt eraan wat ik die dag doe. Ik kan inmiddels heerlijk al 2 uur achter elkaar gamen, momenteel is mijn verslaving de Sims, heerlijk old school. Daarna ben ik dan wel echt kapot, maar ik heb wel wat gedaan! Mijn rustmomenten zijn heilig, en vaak zijn die wel langer dan dat ik gepland had, maar ik ben er tevreden mee!

 

 

Ik vind het zo fijn om eindelijk zo’n bericht de wereld in te sturen, eindelijk gaat het in mijn kop beter! In mijn hoofd begint de oude Eline weer terug te komen. Ik heb weer zin om een shitload aan make-up en verzorgingsproducten te shoppen, en allemaal dingen te doen die zo typisch bij mij passen. Het is zo fijn, om dat weer te merken. Met mijn vriend heb ik zoveel lol, al mijn oude humor is terug. Het liefst zijn we elke seconde van de week bij elkaar, het is zo fijn! Terwijl ik dit zit te schrijven moet ik huilen van blijdschap, ik ben weer gelukkig! Ik moet nog keihard werken aan de rest van de struggles, maar ik heb weer motivatie voor de komende maanden!

 

 

Advertenties

7 gedachtes over “Welkom terug

  1. Lieve Eline, wat geweldig om te lezen dat het zoveel beter met je gaat en dat je nog meer positiever in het leven staat. Het lijkt me fijn om de super enthousiaste en vrolijke Eline van vroeger beter te leren kennen, ik kom echt snel jullie kant weer op! Probeer deze positiviteit vast te houden en ik hoop dat het daardoor lichamelijk ook wat beter met je gaat. Zo fijn ook te lezen dat jij en Dennis het geweldig hebben samen. Dat doet me veel goed.
    Eline hou vol, blijf positief, je doet het super goed. Geniet van alle kleine dingen.
    Liefs Ellen

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s